Anjeliersstraat 145 hs 1015 NE Amsterdam t +31 (0)20 6811637 m +31 (0)6 51145232

klik op onderstaande foto's voor meer beeld

Binocle

De Noordrand Nieuw-Vennep was bepalend voor het ontwerp van de 10 banken: een geaccidenteerde groenstrook met een prachtig uitzicht over de polder richting Hoofddorp en Schiphol. Een polder die zich heeft ontwikkeld met een blik vooruit zonder veel waardering voor haar verleden. De vorm van de banken is hierop gebaseerd en overduidelijk afgeleid van een verrekijker. Een verrekijker met een dichte achterkant waarin op verschillende manieren gezeten kan worden. De vorm maakt slechts een blik vooruit mogelijk. De banken kadreren het uitzicht voor de gebruiker en bieden een eigenzinnige beschutting en privacy in het open polderlandschap en vormen tevens een orkestratie van markante bakens op de groene taluds langs de Noordelijke Randweg, een belangrijke ontsluitingsroute voor de bewoners van het gebied. Het witte - bijna reflecterende - beton is gebruikt om de banken 's nachts te laten oplichten in de lichten van het verkeer op de Hoofdweg en de Noordelijke Randweg. Zoals 's nachts het koplamplicht in de ogen van vee of wild wordt gereflecteerd. Locatie: Noordrand, Nieuw-Vennep I.o.v.: Gemeente Haarlemmermeer (2010) Advies: Karin Daan, SmitsRinsma Productie: Escofet, Barcelona

Berg met banken

Het Reidingpark is een stadsplantsoen in het centrum van Drachten. Het park was toe aan een ferme opknapbeurt, waarvoor het Bureau Noordpeil een inrichtingsplan maakte. Maar er werd gezocht naar iets extra's. De gemeente Smallingerland, waaronder Drachten valt, gaf Buro Poppinga opdracht om voor het Reidingpark en een aantal inrichtingselementen te ontwerpen. Dat leidde tot een ontwerp van een banktraptribune voor De Berg in het park. Het bestaat uit een slingerende vorm van zitelementen die zigzaggend tegen de berg liggen aangevleid. Over de volle breedte loopt een pad omhoog en er kan op verschillende plekken gezeten worden, uitkijkend over het plantsoen en de waterpartij. De zitelementen langs de route omhoog zijn voorzien van licht zodat er ook een avondbeeld ontstaat. Op deze wijze is een aantrekkelijke en opvallende ontmoetingsplek gecreëerd, die passanten lokt en verleidt om het park te betreden. Tevens zijn er in het park twee - door Buro Poppinga ontworpen - holle voetgangersbruggen - geplaatst. Locatie: Reidingpark Drachten I.o.v.: Gemeente Smallingerland (2008-2010) Advies: Kunst en Bedrijf Productie: Tomaello Vlaardingen Fotografie: Joost van Heezewijk

Holle bruggen

De 2 toegangsbruggen van het Reidingpark zijn ontworpen als verblijfsplekken. De bruggen hebben een extra brede leuning om op te zitten. De holle vorm is ontstaan door de gemeentelijke voorwaarde dat het loopvlak van de bruggen met een leuning op zithoogte zich maximaal 1 meter boven het wateroppervlak mag bevinden. Deze afstand was 130 cm. Het loopvlak is daarom dichter naar het wateroppervlak gebracht. Hierdoor ontstaat een haast 'oosterse' holle brug met een negatieve toog. Als extra accent voor deze toegangen tot het park is in de rand van de bruggen verlichting opgenomen. Locatie: Reidingpark Drachten I.o.v.: Gemeente Smallingerland (2009-2010) Advies: Kunst en Bedrijf Productie: Haasnoot Bruggen

5 megalitische bruggen

Ontwerp voor 5 prefab beton bruggen voor de wijk de Waterdonken in Breda. Deze bruggen zijn geïnspireerd op de Zuid-Engelse 'Tarr Steps'. Een prehistorische brug opgebouwd uit grote stenen (megalitisch). De ligging van deze Engelse brug heeft veel gemeen met de situatie van de 5 bruggen in de Waterdonken. Het is een brug die een directe relatie met water en omgeving aangaat. De geringe diepte van het water maakt de oversteek met een rij achter elkaar gelegde leisteen platen mogelijk. Daarbij sloot deze manier van construeren goed aan bij het budget gebaseerd op het het minimaal noodzakelijke voor dergelijke overbruggingen. Met prefab beton platen en de mogelijkheid om meerdere tussensteunpunten te maken. Door deze directe relatie met het water en de opbouw uit een verzameling stenen die zich goed laat voegen in de context van de Waterdonken, is deze typologie het uitgangspunt voor alle bruggen. Locatie: de Waterdonken, Breda I.o.v.: Gemeente Breda (2008-2009) Ontwerpteam: Wim Poppinga & Marc van Nederpelt Advies: Bouwadviesbureau Strackee Fase: 2 bruggen opleveren in 2011, 3 bruggen in 2013

Trashtray

Een niet te stoppen drang om vuurtjes te stoken zal velen van ons niet vreemd zijn. Maar in een keurige openbare ruimte, waar takken niet de kans krijgen uit de boom te vallen, is het straatmeubilair vaak het enige brandhout voorhanden. Eigenlijk is er weinig mis met de oerdrang om vuur te maken, als het zich maar niet uitbreidt tot een bosbrand. De Trashtray is een vuurplek die het principe van een asbak met dubbele randen gebruikt om het vuur op zijn plek te houden en tegelijk rondom een bank biedt waarop strategisch een plek ten opzichte van wind en rook gekozen wordt. Verwarmd door het vuur, starend in de vlammen en met diepe gesprekken het bestaan doorgrondend, moeten deze hangjongeren haast wel de louterende werking van deze hangplek ervaren. Maar er blijven natuurlijk beleidsmakers die de jeugd graag veilig thuis achter de buis zien. Eigen werk (2009) Uitvoering: Vuurvast beton (2200 kg, diam. 450) Publicatie: Stedelijk Interieur, jaargang 6 #2 - april 2009

Peilstok

Illuminatie-object voor het lifthuisje op het Oosterdokseiland in Amsterdam. De lift is het verbindende element tussen boven- en onderwereld. Maar aan het bovengrondse deel van de lift alleen valt niet af te lezen hoe deze hierin afdaalt. Door een peilstok aan de lift te 'verbinden' wordt op eenvoudige wijze de diepte van deze onderwereld zichtbaar. De peilstok wordt een baken dat de toegang naar de parkeergarage markeert met het zichtbaar maken van de liftbewegingen. De onzichtbare parkeergarage die voor alle voorzieningen rond het Oosterdok een rol speelt, wordt zo zichtbaar vanaf het eiland en de omliggende oevers. De rood-witte bewegende peilstok zal overdag genoeg aandacht trekken. Gelijktijdig met het ontsteken van de openbare verlichting zal de peilstok van binnen uit worden verlicht. I.o.v.: Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer van de Gemeente Amsterdam (2008) Advies: Light International Fase: meervoudige opdracht

The Big Bench

Een moderne variant van de klassieke parkbank uit gietstukken en planken. Door de stevige afmetingen oogt hij duurzaam en robuust. Zo is het gietstuk opgebouwd uit H-profiel vormige elementen van 90 bij 90 millimeter en hebben de planken de doorsnede van 90 bij 120 millimeter. Een bijzonder detail is dat niet al het hout opgesloten ligt tussen de gietstukken. De voorste plank van de zitting en de bovenste plank van de rugleuning lopen door over de volle breedte van de bank. Deze vrije planken worden op hun plaats gehouden door dat zij verbonden zijn met de andere planken van respectievelijk de zitting en de rugleuning. Deze zijn op hun beurt weer zijn verbonden met de gietstukken. De bank is vanuit alle kanten ontworpen en heeft geen 'achterkant', hierdoor is hij goed inzetbaar op plekken waar deze achterkant zichtbaar is. I.o.v. Grijsen park & straatdesign Winterswijk Genomineerd voor de Dutch Design Awards 2008 Fotografie: Bjorn van Holstein www.grijsen.nl

Big Talk

De Bastion entree van het Amstelpark ligt verscholen achter het grondlichaam van de A10 en de afslag RAI. Deze plek valt als geen ander te omschrijven als een 'non place'. Deze minst gebruikte entree, met de twee versleten tunneltjes en een onduidelijke ruimtelijke situatie, is de achterdeur van het Amstelpark. Het is een plek waar geen blind paard schade kan doen. Subtiliteit zou hier misplaatst zijn. De A10, aanstichter van deze situatie, is tevens een grote kans voor deze Amstelpark-entree. De entree bevindt zich op een zicht-locatie waar menig bedrijf jaloers op zou zijn. Het ontwerp zet juist dit aspect in om het Amstelpark richting de A10 een gezicht te geven. Op een voor de context zo specifieke wijze. De schaal die nodig is, om bij de voorbij razende automobilisten op te vallen, moet op de passerende fietsers en voetgangers een enorme indruk maken. Zelden ervaar je van zo dichtbij een lichtreclame die normaliter onbereikbaar op een gebouw staat. I.o.v. het Amsterdams Fonds voor de Kunst en het Stadsdeel ZuiderAmstel (2008) Publicatie: Youp van 't Hek in de VARAGIDS

Superblock

Superblock is een nieuwe meubeltypologie voor collectieve ruimtes. In het kader van de Premsela-regeling en met financiering van het Stimuleringsfonds voor de Architectuur hebben vormgevers Wim Poppinga en Wiebe Boonstra onderzoek gedaan naar de collectieve ruimte van overheidsgebouwen. Superblock is een ruimte-onafhankelijk interieur-systeem waarin alle handelingen en functies van een publieke ruimte samenkomen. Als alles wat op een podium staat aan waarde wint, dan geeft Superblock als bindend element een kader, kracht en continuïteit aan alle verschillende elementen binnen een ruimte. Mogelijk gemaakt met een subsidie van het van het Stimuleringsfonds voor Architectuur (2005-2006) i.s.m. Wiebe Boonstra www.superblock.nl

Lion Guard
De tijdelijke bewakingshokjes bij risico-objecten zijn permanent geworden. De 'Lion Guard' verenigd functie, vorm en historie in een dapper alternatief. Eigen werk (2008)

Tuin Oogziekenhuis Rotterdam

De tuin bij het monumentale Oogziekenhuis van architect Van de Steur kreeg een besloten karakter door een beukenhaag rondom. Bij de inrichting van de ontstane plek werd gebruik gemaakt van een aantal duidelijke elementen op een ondergrond van grind. Aan de gevel een groot terras met twee speciaal ontworpen tafels en een parasol. Onder de monumentale kastanje een terras met twee betonnen banken en nog een tafel. Een 4 meter hoge zuurstoftank werd omkleed met klimop. Als begrenzing van de tuin aan de oostzijde werd een 20 meter lange pergola-bank bekleed met blauwe regen ontworpen. Deze kijkt uit op een organisch gevormd plantvak van laag-blijvende wintergroene planten. Een rond bol gras vlak omsloten door een forse betonband om op te zitten vormt het centrum van de tuin. I.o.v. het Oogziekenhuis Rotterdam I.s.m. Bureau Van der Wijst Interieurarchitecten (2004-2006)

Egmond aan Zee

Met het trekken van een doorgaande route over de zeereep, zijn de afzonderlijke delen van de badplaats met elkaar verbonden. Door het vergroten van de verschillen is een wandeling vol afwisseling ontstaan. De verbijzondering van enkele punten door middel van duinbalkons en een brede strandafgang heeft de relatie van Egmond met het strand en de zee verstevigd. Een efficiëntere parkeeropzet schiep een brede wandelpromenade. Door alle meubilair, waaronder de nieuwe maritieme banken, op een lijn voorlangs de geparkeerde auto's te concentreren is het machtige uitzicht vrijgehouden. De wandeling is in de duinen voortgezet; hiervandaan is de wijde omgeving waarneembaar. Opdrachtgever: gemeente Bergen, realisatie fase I 2001, fase II 2004 Publicaties: de Blauwe Kamer, de Architect, Design Report, Scape, Het Kunstmatige landschap en 9+1 Dutch landscape architects I.s.m. Veenenbos en Bosch landschapsarchitecten Fotografie: Bas Princen

The walled garden

De ommuurde tuin, een verrassende oase van rust, als de ideale plek om de oorverdovende vuurwerkramp te herdenken. Een meer dan manshoge muur begrenst de tuin. De muur refereert aan het industriële karakter van het vroegere Roombeek, en doet denken aan de lange uit baksteen opgetrokken muren van fabrieksgebouwen. Vanaf buiten is het duidelijk dat het hier om een bijzondere plek gaat, maar je moet hem betreden om het te kunnen ervaren. Rondom is de muur voorzien van 23 poorten op een afstand van ongeveer 20 meter van elkaar. Het is een sterk begrensde plek, zonder hoofdingang, die openstaat naar alle richtingen. Zo wordt de tuin onderdeel van alle mogelijke wandelroutes door de wijk. Door de muur krijgen de restanten die herinneren aan de ramp van 13 mei 2000 en het verleden van de wijk meer betekenis. De ommuurde tuin is naast een waardige herdenk-plek ook een zinnige toevoeging aan het arsenaal van openbare ruimtes in Enschede. Prijsvraag monument vuurwerkramp Enschede (2003)

Visplekken

Voorstel voor 3 visplekken gelegen aan de singel langs de Zuidwal in 's-Hertogenbosch. Steiger, bank en trap komen samen in één object. Met de plaatsing van de emmer op de trap bepaalt de visser de afstand tot geïnteresseerde voorbijgangers; op de eerste trede blokkeert de emmer de doorgang en houdt deze de voorbijganger op een afstand. Op de onderste trede nodigt de emmer de passerende voorbijganger uit om naast de visser te komen staan. Opdrachtgever: de Rotary club 's-Hertogenbosch (2003)

Uitkijkpunt Gulbergen

De route naar het hoogste punt van Noord Brabant, het uitkijkpunt op de afgedekte vuilstort Gulbergen, is een beklimming van een helling met verschillende karakters. Aan de voet van de met een tapijt van golfbanen beklede afvalberg kan men kiezen tussen drie routes. Een helling-lift, trap of meanderend pad voeren je door en labirint van beukenhagen naar de top van de berg. De trap schiet, omhuld door een constructie, in hetzelfde ritme voorbij de in gras gevormde arena op de top van de berg en eindigt bij een platform met riant uitzicht op het Brabantse landschap met in de verte Eindhoven I.o.v.: Grontmij Noord Brabant, i.s.m.: Claus Wiersma (2002)

Schoolplein Wateringse Veld

Voor de Openbare Basisschool De Vijver is de opdracht geheel geïntegreerd in de omgeving. Wim Poppinga heeft met het schoolplein als aanleiding, een regie beschreven voor de directe omgeving van de school waarin zij, in samenwerking met de ontwerper van de openbare ruimte van de wijk Wateringse Veld, het hele programma van eisen van het plein in deze Vinex-locatie heeft verwerkt. Het plein, dat uit donker asfalt bestaat, krijgt een geaccidenteerd oppervlak om de waterafvoer op een speelse en zichtbare manier te reguleren. Tevens wordt het hierdoor de ultieme speelplek voor alles waar kinderen zich mee voort rollen. Een houten bank van 44 meter lang markeert de grens tussen schoolplein en de openbare weg en kan als rustplek voor wachtende ouders dienen. I.o.v.: Dienst OCW/openbaar onderwijs, Den Haag (2000) die met dit project, waaronder de inrichting van de openbare ruimte, werd genomineerd voor De Gouden Piramide 2003 Het project is ondersteunt door Kunst en Bedrijf en HCBK Stroom

Green Rolling Hills

Het landschap van groene golvende heuvels is de gedroomde idylle van menig stedeling. Het is een geromantiseerd landschap ontstaan in de hoofden van de mensen die het niet meer dagelijks ervaren. De grote bevolkingsdichtheid van de stad vraagt om een flexibel inzetbare openbare ruimte. 'Green Rolling Hills' zijn mobiele elementen waarmee je in een mum van tijd, onverschillig welk oppervlak, verandert in een modern kunstmatig droomlandschap. Het zijn zachte heuvels bekleed met kunstgras: straatmeubilair waar de mobiele stadsbewoner een droomplek vindt. Opdracht: Auping Foundation (2001) Exposities: Kunsthal Rotterdam 2001/2002, Salone di Mobile Milaan 2002 Interieur 2002 Kortrijk Publicaties: Algemeen Dagblad, NRC, het Parool, Volkskrant, Interni en Arbitare

Wheels
'Wheels' is a network of places in neighborhoods as well as on the internet. There people negotiate on moving and being moved. It's a mobility market with a logo. 'Wheels' are always nearby and if they aren't, you can be the one who starts new 'Wheels'. I.o.v.: het Vormgevingsinstituut Tekst: Ed van Hinte Publicatie: het boek 'Tresspassers' (1999)

Theme Parking

Het 'Theme-Parking Project' is een project dat betekenis probeert te geven aan het mono-functionele karakter van de grotere parkeerplaatsen. Door op klein schaalniveau de parkeerplaats te combineren met andere functies, zoals kantoren, weilanden, park, een loterij onder langparkeerders, sport en recreatie, ontstaat een levendige nieuwe openbare plekken. Winnaar van YD+I Award (1997) I.o.v.: het Vormgevingsinstituut, ANWB en Rijkswaterstaat Publicatie: NRC, de Architect

Dijk

Voor een aan het water gelegen uitkijk-plek is gezocht naar een oplossing die zich kan meten met de locatie. Een sub-urbane wijk met veel uit witte baksteen en rode daken opgetrokken cataloguswoningen. Op de locatie is een stuk dijk, als het toppunt van Hollands landschap, geplaatst. Het versterkt het de ervaring van het aanwezige water dat nu niet meer zichtbaar is. En er ontstaat een nieuw soort speelplek die aanleiding kan zijn voor veel dingen die in deze wijk nog niet mogelijk waren. Zoals bij een echte dijk krijg je door een paar meter te klimmen een nieuw perspectief op het vlakke Nederlandse landschap. Dit stuk archetype dijk met trap, bank en vlaggenmast voldoet perfect als uitkijk-, speel- en ontmoetingsplek. Meervoudige opdracht voor gemeente Slochteren (1998)

Parkstoel

Niet in gebruik is het een achterover balancerende archetype stoel. De achterpoten van de stoel zitten gefixeerd in een betonnen tegel. De stoel lijkt in evenwicht gehouden door wind- en zwaartekracht. De zitting is met een verend scharnieren aan de achterpoten verbonden. Als je gaat zitten veert de zitting naar beneden tot de voorpoten de grond raken. Door het groter worden van de hoek tussen zitting en leuning ontstaat een comfortabele stoel. Afstudeerwerk Design Academy (1994)

Openluchtbad

Het openluchtbad bestaat uit acht naast elkaar liggende betonnen elementen, die de drassige overgang van oever naar zwemwater overbruggen. In hun verlengde liggen, op vijftig meter water, acht gele blokken die het bad beëindigen. Zowel de balken als de blokken bezitten een zwemtrap en vormen zo de start- en keerpunten van acht zwembanen. Op de walkant van de grote elementen bevinden zich douche/kleedruimtes en kledingkluisjes. Het bad kan zowel van de wal- als meerkant gebruikt worden. De gele blokken, die ook dienen als afbakening van het gebied voor de scheepvaart, zijn uitgerust met een aanlegmogelijkheid aan de meerkant. Door alleen de begin- en eindpunten van de zwembanen aan te geven ontstaat de minimaal noodzakelijke afbakening voor een openlucht- en openwaterbad met Olympische maten. Afstudeerwerk Design Academy (1994)

Reclamewasgoed

Hoe zou je (sigaretten)reclame op het schiereiland Marken inpassen. De gangbare manier van reclame maken zou afbreuk doen aan de kleinschalige pittoreske kwaliteiten van Marken. Het voorstel is om gebruik te maken van reclame-doeken van laken-formaat aan de aanwezige waslijnen. Wasgoed in het Noord-Hollandse landschap is een vanzelfsprekend en zelfs fotogeniek element. Om de was hier stevig op te hangen zijn wasknijpers niet voldoende. Men splitst men hier vanouds twee in elkaar gedraaide touwen en steekt daar de punten van het wasgoed in. Door de twist in het touw wordt het wasgoed vastgesnoerd. Zo ontstaat een tot in detail doordachte manier van reclame maken op Marken. Workshop 'reclame en landschap' Marken Design Academy (1992)